Terapia z wykorzystaniem technik manualnych i mobilizacyjnych

Leczenie manipulacyjne i mobilizacyjne jest środkiem medycyny manualnej.
Najczęściej jest wykorzystywane do pielęgnacji funkcyjnych blokad stawów, które są bolesne i ograniczają ruch, prowadzą do powstawania następnych patologicznych zmian refleksyjnych, przede wszystkim do powstawania bolesnych punktów, stref hiperalgicznych i spazmów mięśniowych.
Celem opatrzenia jest rozluźnienie segmentu ruchu (w okolicach kręgosłupa) lub odnowa luzu w stawach, ale również naprawa napięcia mięśni i opatrzenie tzw. punktów startowych (Trigger points), które są czasami przyczyną bólu, osłabienia mięśni albo ograniczenia ruchu.
Zasadą jest po stworzeniu tzw. stanu naprężenia wstępnego rozluźnienie blokady szybkim ruchem prowadzonym w odpowiednim kierunku, w małym zakresie i małą siłą. Mobilizacja wpływa na zmniejszenie blokady przed następną manipulacją albo bezpośrednio zwolni blokadę. Wykorzystuje zasadę powtórnych krótkich ruchów ze skrajnej pozycji do neutralnej, bez zderzenia, ale jednak z ciągłym naprężeniem wstępnym. Wydajność metody można podnieść przez kombinację mięśniowej facylitacji i inhibicji. Jest jednak konieczna współpraca pacjenta, który osiągnie ciśnienie izometryczne w odwrotnym kierunku, by po jego rozluźnieniu powstała relaksacja umożliwiła ruch częściowy w kierunku blokady (Mitchell).
Metodę należy powtórzyć kilkakrotnie.
W celu osiągnięcia oporu izometrycznego można również wykorzystać siłę grawitacyjną głowy lub kończyny (relaksacja antygrawitacyjna – Zbojan). Niektóre proste techniki mobilizacyjne może stosować również przeszkolony fizjoterapeuta (wolniejsze przeciągnięcie mięśni – release, następujące wyciągnięcie mięśnia – stretching, relaksacja post facylitacyjna i inhibicja) w kombinacji z tzw. technikami miękkimi, niektóre tylko lekarz posiadający specjalną licencję.

Chodzi o nad standardowy, oddzielnie płatny specjalny zabieg leczniczy.