Promieniowanie ultrafioletowe i infraczerwone - solarium

Promieniowanie ultrafioletowe wchodzi w skład promieniowania słonecznego i cechuje go bardzo niska aktywność fotochemiczna i biologiczna.
Promieniowanie UV-A (długość fali 315 - 400 nm) jest energetycznie słabsze, ze względu na większą przenikalność ma znaczenie terapetyczne. Promieniowanie UV o długości fali 250 – 300 nm bierze udział w wytwarzaniu witaminy D.
Promieniowanie UV-B (długość fali 280 - 315 nm) jako składnik promieniowania słonecznego wywołuje pigmentację i rumień skóry.
Promieniowanie UV-C (długość fali < 280 nm) jest zatrzymywane w górnych warstwach atmosfery dzięki warstwie ozonu. Ma działanie bakteriobójcze.
Odpowiednie dawkowanie promieniowania UV poprawia odporność organizmu, wydajność mięśni i wspomaga wytwarzanie czerwonych krwinek. Z drugiej strony, promieniowanie UV, zwłaszcza UV-C, przy zbyt długiej aplikacji ma działanie karcerogenne.
Nowoczesne solaria dysponują kilkoma źródłami promieniowania UV i promieniowania podczerwonego. Mogą służyć w przeciwdziałaniu krzywicy, osłabieniu kondycji, zmęczeniu, anemii, niektórych neuralgii i szeregu schorzeń skóry i chorób alergicznych (specjalne lampy).
Dawkowanie określi lekarz, zaczyna się od 30 sek. i zwiększa się odpowiednio po 1 min., maks. do 10 minut (zależy wyłącznie od danej jednostki).