Laseroterapia

Wykorzystuje koherentne promieniowanie monochromatyczne w zakresie promieniowania widzialnego lub mikrofal. Wiązka laserowa jest nośnikiem energii, która jest absorbowana przez powierzchnię na którą pada. Laser helowo-neonowy wytwarza promieniowanie czerwone o długości fali 632,8 nm.
Lasery terapeutyczne diodowe wytwarzają fale o długości od 532 nm (zielone) do 1060 nm (infraczerwone). Do stymulacji warstw wierzchnich tkanek odpowiednie są lasery wytwarzające promieniowanie świetlne krótsze, do naświetlania wartw głębszych służy laser infraczerwony.
Aplikacja promieniowania laserem odbywa się w sposób ciągły lub impulsowy.
Daje to wyraźny efekt biostymulacyjny, a ponadto stymuluje kolagen, wspomaga waskularyzację tkanek, przyspiesza regenerację naczynek, kanałów limfatycznych i tkanki granicznej, powoduje lepsze wykorzystanie tlenu i gluzkozy, przyspiesza procesy gojenia.
Oprócz tego ma właściowści analgetyczne, przeciwzapalne (przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe) oraz zmniejsza opuchliznę.
Naświetlanie stosuje się lokalnie na małe powierzchnie (punkty bolesne, punkty stymulacyjne, blizny itp.), a także na powierzchnie większe (przy użyciu lasera-skanera) - zgodnie z zaleceniem lekarza. Lekarz z licencją na wykonywanie akupunktury, może wykorzystać laser do aplikacji wiązki na odpowiednie punkty (laseropunktura).
Zabieg zmniejsza bóle, poprawia wymianę materii i ukrwienie, zmniejsza napięcie mięśniowe, pozytywnie wpływa na zmiany degeneracyjne mięśni i kości.
Przeciwwskazania: zakaz stosowania lasera na oczy, gruczoły, brzuch w czasie ciąży, żylaki, ponadto przeciwwskazaniem są nowotwory złośliwe i stany przedrakowe, schorzenia neurologiczne.