Gimnastyka oddechowa

Chroniczne obstrukcyjne schorzenia płuc przedstawiają główną grupę aplikacji dla fizjoterapii respiracyjnej.
Technicznie tworzy dwie ważne fazy: inhalacja broncho spazmolitycznych i sekretolitycznych aerosoli (Alupent, albo Ventolin, rozcieńczony Tacholiquinem albo Bisolvonem) razem z ćwiczeniami oddechowymi.
Te ćwiczenia dzielą się na trzy części: ruchy respiracyjne jako oddychanie diafragmatyczne albo abdominacyjne, drenaż sekrecji bronchialnej i ćwiczenia relaksujące mięśnie bioder, klatki piersiowej i skóry, wszystkie te ruchy są wykonywane w rytmie oddychania.
Efekt fizjoterapii oddechowej w znacznym stopniu zależy od pacjenta, techniki i stadia zaawansowania stenozy bronchialnej.
Metoda jest skuteczna tylko w przypadku pacjentów ze słabym, ewentualnie średnim bronchospazmatem; dla tych, co cierpią na dyspneu jest w większości wypadków nieskuteczna.
Predyspozycją skutecznego leczenia jest długotrwałe stosowanie. To znaczy, że pacjent musi kontynuować praktykowanie uzyskanych technik ćwiczeniowych w domu, przynajmniej raz dziennie.