Akupunktura

Akupunktura klasyczna, stara kilka tysięcy lat, jest jedną z najstarszych i najbardziej ulubionych metod tradycyjnej medycyny chińskiej. Najstarsza książka opisuje 365 punktów leczniczych na powierzchni ciała, w roku 1026 było już opisanych około 600 punktów akupunkturowych. Akupunktura w swoim sensie odsuwa patologiczne dominanty w organizmie, normalizuje tonus i reakcję całego wegetatywnego systemu organizmu, normalizuje różne wady wegetatywne.
Jest indykowana szczególnie przy najróżniejszych neuralgiach, bólach głowy, migrenach, stanach bólowych w okolicach kręgosłupa i stawów, w rzędzie wad wegetatywnych. Metodykę może wykonywać tylko lekarz z licencją na wykonywanie akupunktury. Chodzi o ponadstandardowy, oddzielnie płatny specjalny zabieg leczniczy. Drażnienie punktów akupunkturowych wykonuje się przy akupunkturze klasycznej specjalnymi igłami akupunkturowymi. Inną możliwością, wykonywaną przede wszystkim w państwach Azji Wschodniej, jest opalanie (moxa).
W naszych warunkach często jest używane drażnienie specjalną techniką palpacyjną (akupresura), którą może sobie pacjent zrobić nawet sam (autoakupresura).
Punkty akupunkturowe można stymulować tak samo drażnieniem prądem elektrycznym (elektropunktura) albo transkutanną elektro-neurostymulacją wprowadzonych igieł akupunkturowych (AKU-TENS). Stymulacja punktów akupunturowych jest też wykonywana laserem (lasero-punktura) albo zastosowaniem niskiej dawki leczniczego dwutlenku węgla (pneumopunktura).
Akupunktura całego ciała jest wykorzystywana głównie w terapii stanów bólowych i wad funkcjonalności organów wewnętrznych wertebrogenowego syndromu algicznego, neuralgii, tinnitu. Akupunktura uszu bywa częścią składową kuracji odwykowych n.p. jako leczenie pomocnicze w przypadku nadwagi, palenia papierosów itp.
Kontra indykacje: choroby krwawienia, tworzenie się ropy w miejscach aplikacji igły, strach z igły